الیاف ES و الیاف پلی پروپیلن هر دو الیاف مصنوعی هستند که معمولاً در صنعت فرآوری و تولید استفاده می‌شوند. تفاوت‌های قابل توجهی در ساختار مواد اولیه و ویژگی‌های عملکردی بین این دو وجود دارد. هر کدام مزایا و سناریوهای خاص خود را دارند و مقرون به صرفه بودن آنها نیز ویژگی‌های متفاوتی را نشان می‌دهد. برای تولیدکنندگان، تمایز دقیق بین این دو و تسلط بر روش‌های مقایسه خرید علمی، کلید انطباق با نیازهای تولید و کنترل هزینه‌ها است. در ادامه تجزیه و تحلیل دقیقی از تفاوت‌ها، مزایا، مقرون به صرفه بودن و نکات مقایسه خرید بین این دو ارائه می‌شود.

تفاوت‌های اصلی بین این دو در سه جنبه منعکس می‌شود.

1. مواد اولیه و ساختار: الیاف ES یک الیاف کامپوزیت با نقطه ذوب پایین است که عمدتاً دارای ساختار غلاف-هسته پلی پروپیلن/پلی اتیلن است. الیاف پلی پروپیلن یک الیاف هموپلیمر است که از یک ماده اولیه پلی پروپیلن واحد ساخته شده و دارای ساختار یکنواختی است.
2. عملکرد اصلی: مزیت اصلی الیاف ES چسبندگی ذوب داغ است که می‌تواند خود چسبندگی بین الیاف را در دماهای پایین (110-130 درجه سانتی‌گراد) بدون نیاز به چسب‌های اضافی به دست آورد. الیاف پلی پروپیلن خواص خود چسبندگی ذوب داغ را ندارد، اما مقاومت به خوردگی و مقاومت شیمیایی بهتری دارد و چگالی کمتری (0.90-0.92 گرم بر سانتی‌متر مکعب) دارد.
3. سازگاری با پردازش: الیاف ES عمدتاً برای فرآیندهای نبافته مناسب است و می‌تواند مستقیماً به پارچه‌های نبافته تبدیل شود. الیاف پلی پروپیلن سازگاری گسترده‌تری دارد و فرآیندهای ریسندگی، بافندگی، نبافته و سایر فرآیندها را پوشش می‌دهد.

از نظر مقایسه مزایا، مزایای اصلی الیاف ES سهولت پردازش و یکپارچگی محصول نهایی است. خواص خود چسبندگی ذوب داغ می‌تواند فرآیند تولید را ساده کرده و راندمان تولید را بهبود بخشد. پارچه نبافته تولید شده دارای استحکام بالا، ساختار پایدار و حس نرم است و برای محصولات بهداشتی با کیفیت بالا و مواد فیلتر مناسب است. مزایای الیاف پلی پروپیلن بر هزینه و مقاومت در برابر آب و هوا متمرکز است. منبع مواد اولیه گسترده، مصرف انرژی تولید کم و هزینه 30 تا 40 درصد کمتر از الیاف ES دارد. در برابر اسید و قلیا مقاوم است و ضد پیری است. برای سناریوهای حساس به هزینه مانند تقویت ساختمان در فضای باز، پارچه فیلتر صنعتی و پارچه‌های نبافته معمولی مناسب است.

از نظر عملکرد هزینه، هزینه خرید مستقیم الیاف پلی پروپیلن کمتر است، برای تولید محصولات در مقیاس بزرگ و کم ارزش مناسب است و مزیت هزینه جامع قابل توجه است. اگرچه قیمت خرید الیاف ES بالاتر است، اما می‌تواند در هزینه و ساعات کار خرید و افزودن چسب صرفه‌جویی کند و همچنین می‌تواند کیفیت محصولات نهایی را بهبود بخشد. در سناریوهایی مانند محصولات بهداشتی با کیفیت بالا و مواد فیلتر دقیق، عملکرد هزینه کلی بالاتری دارد.

تولیدکنندگان می‌توانند هنگام خرید و مقایسه، چهار مرحله زیر را دنبال کنند:

1. نیازهای تولید را مشخص کنید. اگر نیاز به ساده‌سازی فرآیند نبافته و بهبود نرمی و استحکام محصول نهایی دارید، به الیاف ES اولویت دهید. اگر به دنبال هزینه کم و مناسب برای محیط‌های بیرونی/خورنده هستید، الیاف پلی پروپیلن را انتخاب کنید.
2. شاخص‌های اصلی را بررسی کنید. الیاف ES بر نقطه ذوب و استحکام پیوند متمرکز است. الیاف پلی پروپیلن بر پارامترهای استحکام و مقاومت در برابر خوردگی متمرکز است.
3. تولید آزمایشی در مقیاس کوچک برای مقایسه مناسب بودن پردازش، نرخ واجد شرایط بودن محصول نهایی و هزینه نهایی دو الیاف.
4. هزینه‌های جامع را محاسبه کنید که نه تنها به قیمت مواد اولیه نگاه می‌کند، بلکه شامل ساعات پردازش، مصرف مواد کمکی، ارزش افزوده محصول نهایی و غیره نیز می‌شود.

به طور خلاصه، هیچ مزیت یا عیب مطلق بین این دو وجود ندارد. انتخاب دقیق باید با سناریوی تولید و بودجه هزینه ترکیب شود تا مزایا به حداکثر برسد.